تبليغاتX
کوه خاموش
مژده وصل تو کو کز سر جان بر خیزم
  خسته ام از تب تاب
                           چون حبابی پر ِ غم
            
                           در خیال سبدی لحظه ی ارامش ناب

   آرزویم پرواز
                           نه معلق بودن

                           پر ز باد نفس کودکی از جنس حباب

   تپش یک رویا
                           می سپارد هر روز

                           چون عقابی تن خاکستریم دست افق

   شده کار هر روز
                          تا رسد ظلمت شب

                          نقش انابی رویا شود هم رنگ سراب




لينك ثابت دست نوشته های شنبه بیست و دوم تیر 1387 ..:: کلام آشنا(امیر) ::..

فکر میکنی خیلی میفهمی ؟

 

--------- من ؟

 

فکر میکنی خیلی مسائل و چرا ها و باید ها و نباید ها و ... هست که تو اسمون اندیشه هات پرواز میکنه که اکثریت مردم حتی بهشون فکر نمیکنن ؟

 

--------- نه . من این طوری فکر نمیکنم

 

حتی این " نه " گفتنت هم داره غرور کاذبت رو فریاد میزنه

 

--------- حالا که چی ؟ این حرفا مقدمه چیه ؟ باز میخوای به چی محکومم کنی ؟

 

باز ؟ یعنی همیشه میخوام محکومت کنم دیگه . کاش با خودت رو راست باشی

 

--------- باور کن روراستم . میخوای چی بگی ؟ عقاید و افکارم باز رفته زیر ذره بین شما ؟

ببین ، میدونم نحوه تفکرم دارای یک دنیا ایراده ، ولی دارم سعی میکنم به سمت کمال هدایتش کنم

 

به نظر خودت خنده دار نمیاد ؟

تو داری در دنیایی از گنگی و سستی دست پا میزنی و خودت هم نمیدونی چی می خوای و دنبال چی میگردی اون وقت میگی به سمت کمال ؟

 

--------- چیزی که تو میبینی اسمش گنگی و سستی نیست . یه دنیا سواله که بی جواب مونده و با جواب گرفتن هر کدوم از این سوالات ، شناختم کامل تر میشه . سوالاتی که هر ذهنی وظیفه داره به اونها فکر کنه و دنبال جواب درستی براشون بگرده

 

که نمی کنه . درسته ؟

اتفاقا مشگل دقیقا همین جاست

 

--------- منظورت چیه ؟

 

همین طرز تفکر . همین که فکر میکنی به چیزهایی فکر میکنی که اقلیت مردم بهشون فکر میکنن

همین که فکر میکنی عقایدت منحصر به تفکرات خودته و اکثریت مردم چشم بسته ماهیت تفکرات دیگران رو پذیرفتن

همین که خیلی از عقاید دیگران به نظرت پوچ و بی اساس میاد و معتقدی بدون اینکه در موردش حتی ذره ای فکر کرده باشن اون رو پذیرفتن و تکرار میکنن

و...

 

--------- غیر از اینه ؟

 

داری تمام زندگیت رو به دنبال این میگردی که زندگی چیه .

اره عزیز من

غیر از اینه

تمام ادمها به همون اندازه که تو ، به وجودت ، به دنیای اطرافت و به آیندت فکر مبکنی، فکر میکنن

این اصلا بد نیست که تو هم " همانند دیگران " سعی در بهتر شدن کیفیت باورهات داری ، اما فراموش نکن زمانی میتونی به سمت کمال حرکت کنی که :  با پایبندی به اصول پذیرفته شده ای که حاصل تفکرات و ادراک و تجربه های ملموس نسلهای قبل از توست ، به درکی " اکتسابی " توسط خودت برسی و به درستی اون ایمان پیدا کنی

تازه در این مرحله تنها باید قسمتی از باورهات رو پالایش کنی که با ادراک جدیدت در تناقضه ، نه این که کلیت رو زیر سوال ببری و به اندیشه هایی که سینه به سینه به این نسل انتقال پیدا کرده ، پشت کنی و در افکارت برای ساده پذیری اونها تاسف بخوری

 

--------- امیدوارم که حتی طرح همین سوالات هم عاملی برای دامن زدن به همین نوع اندیشه نباشه

 

می بینی که هنوز خیلی  چیزها رو  نمیدونی ؟

 

 

--------- من این رو همیشه گفتم . میدونم که هنوز خیلی چیزها رو نمیدونم

 

چه غروری در وجودت موج میزنه . چیزی که بزرگترین مانع برای درست دیدن و درست اندیشه کردنه .

 " میدونی " که هنوز خیلی چیزها رو نمیدونی ؟ حتی اعترافت هم دنیایی از غرور رو به همراه داره

 

بیا و " عین زندگی " رو زندگی کن

 

راستی ، خوشحالم که هنوز مالک بزرگ ترین باور زندگی هستی

 

---------                        همه عمر بر ندارم ، سر از این خمار مستی

                         که هنوز من نبودم ، که تو در دلم نشستی




لينك ثابت دست نوشته های یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 ..:: کلام آشنا(امیر) ::..

                                    بیاد حضرت دوست


خـلـوت اندیـشـه هـا آشـوب بـر جـانـم زنـد
                                                   گـاه بر مـسـتـی و گـاهـی هـم بر ایمانم زند

در درونم شعله ها چون دوزخی بر پا کنند
                                                   دل بـسـوزانند و غــم هـای دلـم رسـوا کنند

بر سـر شـوریـده و بی تاب ایـن ثـانـیـه ها
                                                   می گـذارد تاج حیرت چـهـره ی آیـیـنـه ها

واپسین شـمع ِ وجـود ِ سـاقـی دنـیـای شـب
                                                   می گـدازد خـیـره و مبهوت در دریای تب

در حریم ِ دل کـه روزی مامـن پـرواز بـود
                                                   راه ِ بی پایان ِ فـردا هـا به رویش باز بود

مانده بر جا زخـمـی ازانبوه ِ بی پایان ِ درد
                                                   سر نهادن روی تیغ جهل این شبهای سرد




لينك ثابت دست نوشته های جمعه هفتم دی 1386 ..:: کلام آشنا(امیر) ::..

                     بیاد حضرت دوست     

     در داسـتـان هـســتـی

                                  در لا به لای مـسـتی

     دستم به جـام و جـانم

                                  در بـهـت می پرستی

 

 

     مـن ســاقی نـگـاهــم

                                  ایـن بـوده گـر گـناهم

     جـانـا به جـان جـانان

                                  آتـش بـزن بـه راهـم

 

 

     در قـصه ی دو دستم

                                  زنـجـیـر دل گـسستم

     با تـار و پـود حیرت

                                  پـیـمـان سـاده بـسـتـم

 

 

     در حـسـرت خـیـالم

                                  شـوری بزن به حالم

     سـیـمـرغ می پرستان

                                  دسـتـی بکـش به بالم

 

 

     تـا پــر کـشم از اینجا

                                  از رنگ و روی دنیا

     سـوی حـقـیـقـت ِ نور

                                  پـروانـه وار و شـیـدا

 

 

     آنـجـا کـه دل نـمـیـرد

                                  رنـگ فــنــا نـگـیـرد

     بـا شـــور جــاودانــه

                                  این تـحـفـه را پـذیرد

 




لينك ثابت دست نوشته های چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 ..:: کلام آشنا(امیر) ::..

 

در این در گَ ه که گَ ه گَ ه کَ ه کُ ه و کُ ه کَ ه شود نا گَ ه

 

مشو غره به امروزت ، که از فردا نه ای آگه

سالها پیش ، دقیقا در همیچین شبی بود که این " حقیقت " گرانبها رو شنیدم و غافل موندم




لينك ثابت دست نوشته های جمعه پانزدهم تیر 1386 ..:: کلام آشنا(امیر) ::..